Jelica Belović Bernadžikovska

(1870-1946)

Jelica Belović Bernadžikovska (1870-1946) književnica, pedagoškinja, folkloristkinja bila je i urednica knjige Srpkinja njezin život i rad, njezin kulturni razvitak i njezina narodna umjetnost do danas (Srpkinja) (1913). U Novi Sad je došla posle Prvog svetskog rata gde je nastavila pedagoški rad u Mešovitoj građanskoj školi. U tom periodu već je bila afirmisana književnica i folkloristkinja.

Književni rad započela je 1885. objavljujući prve književne radove u omladinskim i drugim listovima. Pored književnih radova objavljivala je tekstove o etnologiji, pedagogiji i u inostranim listovima: Frankfurter Zeitung, Frauenzeitung, Revue des Deux Mondes, The Gipsy Lore, Antropopyteia i dr. Priznat je i njen rad na polju etnologije i folkloristike posebno jer su njenom zaslugom narodni vezovi sistematizovani, a u naučni diskurs je uvedena odgovarajuća terminologija. Kao stručnjakinja za etnologiju imala je udela u osnivanju Etnografskog i obrtničko-umjetničkog muzeja u Zagrebu.

Bila je saradnica profesora Fridriha S. Krausa, stručna saradnica etnografskih muzeja u Splitu i Beogradu i počasna članica Bečkog folklornog društva. Jedna je od organizatorki izložbe Srpska žena u Pragu (1910). Događaj će biti povod da se uradi knjiga-spomenica Srpkinja koja će sadržati informacije o ženama u srpskom narodu koje su ostavile trag na polju kulture, nauke, pedagogije, filantropije.

Srpkinja je mnogo više od jedne knjige, najpre jer su u fokusu bile žene i njihov kreativni i aktivistički rad, a zatim i zbog činjenice da su glavne akterke knjige podatke za biografije i bibliografije davale lično ili same pisale o aktivističkim, pedagoškim, književnim i drugim naporima i podvizima savremenica i žena iz prošlih vremena.

Jelica Belović Bernadžikovska je po dolasku u Novi Sad promenila više adresa. Zna se da je kupila kuću u današnjoj ulici Pavla Papa broj 21 (nekadašnja Alkotmány útca 13) i da je umrla u kući u Ulici Jugoslovenske armije 6 (danas Jevrejska ulica). Kuća u kojoj je umrla je srušena zbog izgradnje Srpskog narodnog pozorišta. Spomen-ploča Jelici Belović Bernadžikovski postavljena je na Uspenskom groblju u Novom Sadu.